Naam: Thijs Bakker
Studie: International Business & Languages
School: Hogeschool Utrecht
Geboortedatum: 10-06-1989

Waarom heb je gekozen voor Spanje, Sevilla?

• Sevilla is bekend als culturele hoofdstad van Andalucía
• Mijn Spaans verbeteren
• Het verschil meemaken tussen de Spaanse werkcultuur en die van Noord-Europa (Nederland)

Hoe heb je jouw stage gevonden?
“In eerste instantie heb ik heel veel reacties gegeven op advertenties op het internet. Ik moest echter zo lang hierop wachten, dat ik heb besloten een stage bemiddelingsbureau in te schakelen. Ik heb mijn stage uiteindelijk gevonden via Internship Holland. Dit is een bemiddelingsbureau dat stages zoekt in Amerika, Duitsland, Spanje en nog veel meer landen. Zij hebben ook mijn accommodatie in Sevilla gezocht.”

kantoor waar Thijs stage loopt

Over mijn stage
“Ik loop stage bij Atril Congresos in Sevilla, Spanje. Atril is een bedrijf dat evenementen organiseert, met name in opdracht van de overheid van Andalusië. Deze conferenties hebben als belangrijkste thema’s het milieu en duurzaamheid. Verder organiseert Atril ook andere soorten evenementen zoals workshops, bijeenkomsten, jubilea, productpresentaties, etc. Ik houd me hoofdzakelijk bezig met het opstellen van een marketingplan van het bedrijf. Daarnaast moet ik ook meedraaien in de dagelijkse gang van zaken. Dit bestaat uit vervoer voor klanten regelen (vliegtickets en treintickets, bussen), het regelen van cateringbedrijven en het klantenbestand bijhouden. Ook moet ik contact met klanten onderhouden, zowel telefonisch als per email. Deze activiteiten gaan allemaal in het Spaans. In het begin was dit zeker wel even wennen, maar het went sneller dan je denkt.”

Wat zijn de grootste cultuurverschillen?
“Het is erg lastig voor te stellen hoe anders het werk hier gaat dan in Nederland. Ten eerste is het echt waar wat iedereen zegt; Spanjaarden komen altijd te laat. Je moet hier niet proberen op tijd te komen, want je staat gewoon voor een dichte deur. Verder is het niet meer dan normaal dat iedereen hier naar elkaar schreeuwt over de werkvloer, zonder enige kwade bedoelingen. Dit in tegenstelling tot in Nederland, waar als er geschreeuwd wordt, iedereen verschrikt opkijkt.

Ook is er hier in Spanje een pauze voor de lunch. Hoe lang deze pauze precies is, hangt af van het bedrijf waar je werkt. In de pauze zie je bij lekker weer, iedereen aan het bier en de tapas zitten. Zelfs de meest nette zakenmannen zijn hier geen uitzondering op. Ik vind dit een gaaf onderdeel van de cultuur maar ik kan me ook voorstellen dat er mensen zijn die hier totaal anders over denken.”