Tegenwoordig lees je steeds vaker in artikelen op websites en in bladen dat studenten als escorte werken. Je hoeft slechts de intro te lezen, om daaruit te concluderen dat het een halleluja-artikel gaat worden.

Ondertussen zie je onderaan de naam van het escortbureau staan dat zijn medewerking heeft verleend. Dit riekt naar reclame en een onrealistisch beeld van het werken in de prostitutie. SUM ging op een objectieve manier te werk en op zoek naar het echte verhaal van studenten die in de prostitutie werken of hebben gewerkt. Tijdens onze zoektocht stuitten we op Joyce. Zij wilde graag haar verhaal doen aan SUM.

Dag Joyce, wat studeer je op dit moment?
“Ik ben momenteel 4ejaars studente communicatie.”

 Hoe kwam je in contact met prostitutie?
“Toen ik aan mijn opleiding begon, besloot ik op kamers te gaan. Ik moest alles zelf betalen, mijn ouders hadden het niet zo breed dus ik hoefde ook niet op hun steun te rekenen. Het is eigenlijk heel raar, ik kan me nog herinneren dat ik een keer met een buurmeisje in Utrecht liep langs de Rode Brug. ‘Bah, dat die meiden hun lichaam kunnen verkopen’, zei ik. Een halfjaar later stond ik zelf achter het raam. Het begon toen ik met een vriendin een keer op school liep. Zij wees een meisje van onze opleiding aan. ‘Dat meisje is een hoer,’ zei ze. Ik dacht dat ze haar uitschold of iets dergelijks, maar het bleek dat ze echt aan seks deed in ruil voor geld. Mijn nieuwsgierigheid groeide. Ik zag haar namelijk in de mooiste kleren rondlopen en daarnaast had ze een mooie auto voor onze school staan; dat wilde ik ook. Ik ben toen gaan surfen op het internet en las allerlei verhalen. Het geld begon steeds aantrekkelijker te worden. Ik zou op die manier uit mijn opgebouwde schulden kunnen komen. Op een gegeven moment heb ik de knop omgezet en de stap genomen.”

 Hoelang heb je in de prostitutie gewerkt?
“In totaal één jaar. Ik ben in Duitsland begonnen achter het raam, dat deed ik in het weekend. Ik wilde absoluut niet herkend worden, dat was echt mijn grootste angst. Na een maand kwam ik erachter dat het niets voor mij was en ben ik escortwerk gaan doen.”

 Hoe was jouw eerste ervaring?
“Vreselijk! Ik weet nog dat ik keihard heb gehuild. Ik voelde me goedkoop en vies. Ik bleef maar in mezelf herhalen dat ik geen zelfrespect had. Het meisje dat naast mij werkte, hoorde mij en kwam naar mij toe om mij te sussen. ‘Mijn reactie was heel normaal,’ zei ze in het gebroken Engels. ‘Ik moest even door de zure appel heen bijten’.”

 Wist jouw omgeving ervan? Had je op dat moment bijvoorbeeld een vriend?
“Nee, op dat moment had ik geen vriend. Gelukkig maar, want ik zou niet tegen hem kunnen liegen. Mijn omgeving wist het op het begin niet. Een vriendin van mij was er uiteindelijk achtergekomen. Tot de dag van vandaag weet ik niet hoe ze erachter is gekomen. Na een uit de hand gelopen ruzie tussen ons, heeft ze het verspreid. Dat was nadat ik al gestopt was. Dat zal ik haar nooit vergeven, het heeft mij namelijk kapot gemaakt.  Het nieuws verspreidde zich als een lopend vuurtje in onze buurt. Op een dag werd ik gebeld door mijn moeder. Dat was ongeveer een maand voordat ik hiermee zou stoppen. Ze zei heel koel: ‘Er zijn roddels over je verspreid. Ze zeggen dat je een hoer bent. Dat is niet zo, toch?’ Voordat ik kon antwoorden, hing ze op. Ik heb mijn ouders daarna een jaar lang niet gezien.”

 Heb jij wel eens rare voorstellen gehad?
“Zo vaak. Mannen die de hele tijd uitgescholden wilden worden, of in hun gezicht geslagen wilden worden voordat ze kwamen. Het raarste verzoek was van iemand die mij vroeg om de hele tijd te boeren. Dat was echt apart, ik voelde me een idioot.”

 Wat waren de leuke kanten van dit beroep?
“Leuke kanten? Het enige ‘positieve’ dat ik kan bedenken is het geld. Ik verdiende veel, erg veel zelfs. Maar geloof me, ik zou zo alles inleveren en sober gaan leven als ik daardoor mijn verleden kon wissen. Ik had alles wat ik wilde hebben, maar ik werd er tegelijkertijd diep ongelukkig van. Niets is jouw lichaam waard. Wees er zuinig op.“

 Op welke momenten wilde je eruit stappen?
“Waar ik niet tegen kon waren momenten dat ik tegen iedereen moest liegen. Ik moest heel bedachtzaam zijn toen ik prostitueerde. Ik loog continu over waar ik was, met wie ik was en wat ik had gedaan. Daarnaast kon ik het denigrerende gedrag van sommige klanten niet verkroppen. ‘Jij bent een hoer en ik betaal jou om mij te plezieren, dus verder bek houden.’ Of een klant die tijdens de seks steeds agressiever werd, mij begon te wurgen en maar bleef roepen dat ik een gore hoer was.”

 Wat is uiteindelijk de druppel voor jou geweest om dit vak gedag te zeggen?
“Ik begon mezelf te verliezen; ik was niet meer mezelf. Het vrolijke meisje dat ik was, had plaats gemaakt voor een meisje dat zich het liefst thuis opsloot. Ik wilde me niet meer laten vernederen door vieze, zielige mannetjes. Mijn moeder die mij opbelde was uiteindelijk de grootste aanleiding om er mee te stoppen.“

In artikelen lees je vaak dat de studenten die prostitueren het geen probleem vinden en het juist ontzettend leuk vinden. Een studente die als bijbaantje escorte is, zegt bijvoorbeeld in een artikel dat ooit is verschenen: “De eerste avond dat ik begon, was ik erg zenuwachtig maar ik vond het uiteindelijk geweldig! Het is hèt ideale studentenbaantje!” Wat vind je hier nou van?
“Ik geloof best dat er meiden zijn die het leuk vinden, maar dat er wordt gezegd dat het de ideale studentenbaan is? Dat vind ik echt ziek. Ik raad het iedereen echt af.  Zoek een normale baan in de horeca of achter de kassa als je geld nodig hebt, maar verkoop je lichaam niet. Je verliest uiteindelijk je zelfrespect en het eindeloos liegen tegen iedereen zal je op een gegeven moment breken.“

 Hoe zie jij jouw toekomst nu voor je?
“Het contact tussen mijn ouders is inmiddels hersteld. Natuurlijk gaat het nog wel een beetje stroef tussen ons maar we zien elkaar tenminste weer. Soms heb ik het idee dat ze mij niet vertrouwen; dat kan ik ze ook niet kwalijk nemen. Ik hoop dat we samen uiteindelijk hier overheen kunnen komen en we weer een goede band krijgen. Ik heb nu alweer ruim een jaar een vriend. Hij weet niets af van mijn verleden en ik ben ook niet van plan het te vertellen. Ik weet zeker dat hij het niet zou kunnen accepteren en mij uiteindelijk zal verlaten. We willen na mijn opleiding emigreren naar een ander land. Tot die tijd houd ik mijn hart vast. Ik wil gewoon weer ‘normaal’ kunnen leven zonder angst en schaamte, maar ik weet dat het tijd nodig heeft.“

Wegens privacy redenen is er een schuilnaam gebruikt